Koş.

Toprak bizi bekler. O bizi evlat edinene kadar herkese anlatalım sevgimizi. Birlikte gördüğümüz rüyaları, geçirdiğimiz günleri. Sen ve ben hep ayrıydık. Ayrıcalıklıydık birbirimize. Üzerimize basıp geçen her gün, fırsatımız olmalı. Sesini tekrar duyuyorum. Seni tekrar duyuyorum. Bu felçli günlerden çıkıp tekrar yürüyebilmek gibi. Yeniden doğmak gibi. Gözlerini açar açmaz, ilk seni görmek gibi. Sana ağlamak. Sana kavuşmak.

Şimdilik yürüyebiliyorum. Ama bu tekrar koşabileceğimi göstermez mi? Hem kim bilir bu sefer, sana doğru koşarım.